Tuesday, October 17, 2017
   
Text Size

nieuws

Drie finalisten

De hand van de meester zorgde ervoor dat de derde ronde van de bekercompetitie geen verrassingen opleverde. Paul Lieverst lootte desgevraagd spelers tegen elkaar die in sterkte nogal verschillen. De drie nu nog overgebleven schakers hadden geen moeite met hun tegenstander. Zo won de loter zelf van Evert Schmit, Marcel Duin van Henny van Essen en Ruud Eisenberger van Jan Verhoeven. Deze drie gaan dus uitmaken wie de Excelsiorbeker wint.
In de verliezersgroep behaalden onder meer Frans Koopman en Berend van Maassen de volle winst uit twee partijen. Ze gaan in deze volgorde aan kop. En dan werd er ook nog een wedstrijd in de externe competitie gespeeld. Louis Witte had beslist zijn dag niet; hij verloor opmerkelijk vlot zijn vooruitspeelpartij tegen Paul Neering van Het Spaarne 2.

Naamsbekendheid

Paul Neering had zich bij zijn tocht van Haarlem naar de Jansheeren laten leiden door een navigatiesysteem. Dat bracht hem niet direct waar hij moest zijn. De eindbestemming bleek in eerste instantie Kerklaan 1 te zijn: muziekschool en onderkomen van de Historische Kring. Beetje vreemd: zijn routeplanner had hem dan toch ten minste bij de Kerkweg kunnen afleveren, dat valt nog te rijmen. Maar nee, Kerklaan dus. Toen hij vroeg naar de Jansheeren kreeg hij te horen dat hij hier helemaal verkeerd zat. ‘U gaat schaken?’ Dan was het duidelijk. Met de nieuwe routeaanwijzing kwam hij er niet, al was het maar omdat omkeren op de Kerklaan er niet bij is. Ergens onderweg vroeg hij opnieuw de weg. De Jansheeren? Zeker, naast de Dekamarkt. Zoekt u de schaakclub? Dan was het duidelijk. Staat ie aan de Kerkweg voor de Dekamarkt en is het hem nog niet direct duidelijk waar de Jansheeren dan wel mag huizen. Dus vraagt hij ten derde male (het lijkt wel een klassiek sprookje) de weg aan een voorbijganger. Die wijst hem op het donkere gat dat als toegangspoort tot het Maltezerplein fungeert. ‘Moet u bij de schaakclub zijn?’- voor de derde keer wordt hij ontmaskerd, hoewel Paul Neering niet direct als een schaker oogt (over dit onderwerp een andere keer). Net op tijd arriveert hij uiteindelijk in de speelzaal. ‘Wij doen er alles aan om onze club onder de aandacht te brengen, maar ik zou willen dat wij net zo’n naamsbekendheid hadden als jullie.’ zegt hij. Tja. Naamsbekendheid is mooi, al mag zich dat dan wel eens manifesteren in de hoeveelheid deelnemers aan de competitie.
Bij-effect van al zijn gezoek was waarschijnlijk ook dat Paul Neering scherp en geadrinaleerd aan het bord plaatsnam. Met het hiervoor al vermelde effect.

puzzel

Sponsoring

sk 200 200

Motiefgroep schaken

motiefgrp

de schaakverzamelaars!

J'ADOUBE weblog

collage

Login Form