Tuesday, October 17, 2017
   
Text Size

nieuws

E1 wint van Het Spaarne 2: 5-3

Mét Johan, maar zonder de zieke Marcel heeft E1 in de zesde ronde van de externe weten te winnen van Het Spaarne 2. Geen enkel remise-aanbod van de andere kant – het waren er bij elkaar een stuk of tien – werd met instemming ontvangen. De insteek was duidelijk: alleen winst was acceptabel. De vooruit gespeelde partij van Louis leverde de Haarlemmers een voorsprong op, die al snel groeide toen Henk in een dodelijke penning belandde. Maar daarna vielen de punten aan de andere kant. De enige nul was het resultaat van de kranige (zo heet dat) strijd die Martien (gevreesd vanwege een eerder tactisch optreden, maar helaas nog niet bekend bij deze tegenstander) aan het eerste bord streed tegen een op papier veel sterkere speler. Door de winst staat E1 op vier matchpunten, met nog twee wedstrijden tegen sterke teams in het vooruitzicht. We hebben voor minstens zulke hete vuren gestaan…


Zie ook de impressie van Evert:


De Beurs van Buis
Excelsior 1 is een wonderlijk team. Zeven krukken en Ruud Eisenberger, die in zijn eentje blijft opboksen tegen de bierkaai van de tweede klasse onderbond. Nu moesten we uit tegen Het Spaarne 2 en dat mochten we niet verliezen, want dan was degradatie onafwendbaar. Konden we het volgend seizoen met twee krukken minder toe. We verzamelden in de Jansheeren. Heren, het is vanavond geen schaken maar bridgen, zei onze barman. Nee, gromden wij, voor ons is het erop of eronder. Zijn jullie er klaar voor, vroeg Frans Koopman. Ruud was preciezer: er mag dit keer niet verloren worden. En al helemaal niet binnen een uur, voegde hij er aan toe. Hij doelde op Louis Witte die zijn vooruit gespeelde partij de afgelopen maandag op die manier had afgeraffeld. We begrepen dat we dus niet te snel mochten opgeven, maar een van ons haalde de begrippen primair en subsidiair door elkaar: hij zou zijn partij later op de avond voor de zekerheid binnen een uur verliezen.

We waren vroeg in donker Schalkwijk. In het wijkcentrum aan het begin van de Laan van Berlijn brandde licht, maar de stukken moesten nog opgezet worden. Tijd dus voor nog wat peptalk, koffie en de anekdotes van Johan Buis. We zagen onze tegenstanders een voor een binnen komen, en een vrouwtje. Is er een meneer Buis aanwezig, riep de beheerster van de bar om. Johan probeerde zich zo klein mogelijk te maken, wat hij helemaal niet kan. En toen er nog een keer werd omgeroepen nu met meer klem: is hier misschien een meneer Johan Buis aanwezig die zijn portemonnee is verloren, verraadde hij zich door in zijn zakken te gaan voelen. Dat wij hem inmiddels allemaal aan zaten te wijzen hielp ook niet echt. Maar nu kwam hij graag op het matje. Hij was zijn beurs buiten, voor het gebouw, verloren en de mevrouw uit donker Schalkwijk kwam hem terug brengen. Mag ik u belonen, vroeg Johan. Zo kenden we hem weer. Het vrouwtje wilde van geen beloning weten en maakte zich door de schuifdeuren uit de voeten, donker Schalkwijk weer in. Dat opeens begon te stralen.

Martien Herruer was in het tactisch concept opgeofferd aan iemand met een rating van in de tweeduizend. En Marcel Duin was niet eens mee, die was ziek. Van die twee mochten we geen wonderen verwachten. Dus hoe gingen we dit varkentje wassen, zonder dat Ruud echt boos werd? Nou, om te beginnen hadden we onze supersub Luc Stet op acht. En hij deed het wéér! Net toen iedereen dacht hier worden we niet vrolijk van, we gaan maar eens een bordje hoger kijken, want daar zat ik, sloeg hij toe. Zijn tegenstander zat na afloop achter een plantenbak zachtjes te kermen. Hij had met het verkeerde stuk teruggeslagen en toen was hij opeens zijn dame kwijt geweest. Ja Luc is een schavuit, dat hoef je ons niet te vertellen.

Martien speelde een keurige partij, maar verloor. Maar Frans Koopman vlak daarnaast op twee: niets kon hem weerhouden, hij won. En daar weer naast, Ruud Eisenberger, natuurlijk die won ook, geruisloos, totdat we bij hem in de auto zaten op weg naar huis. Hij hield niet op de loftrompet te steken, over de teamspirit, de geweldige mentaliteit, het onverschrokken afslaan van elk remiseaanbod, het vakmanschap van Johan Buis en hoe die het terugkrijgen van zijn beurs plus de uitgespaarde beloning had gevierd en hoe wij daar allemaal inspiratie uit hadden geput (en een rondje vanzelfsprekend), de ongekende vechtlust, het geslaagde tactische concept, de verbetenheid die hij had gezien in ons spel en in onze ogen, de superieure wil om te winnen, kost wat kost. Het bleef maar doorgaan, mijn oren toeteren nog.

De volgende keer doen we weer gewoon. Afgesproken?

ES

puzzel

Sponsoring

sk 200 200

Motiefgroep schaken

motiefgrp

de schaakverzamelaars!

J'ADOUBE weblog

collage

Login Form